خدا هستی را قسمت می کرد

               خدا گفت :چیزی از من بخواهید

                          هرچه که باشد شمارا خواهم داد

                                      سهمتان را از هستی طلب کنید

                                         زیرا خدا بسیار بخشنده است

                                                هرکه امد چیزی خواست

          یکی بالی برای پریدن

                        دیگری پایی برای دویدن

                                    یکی جثه ای بزرگ خواست

                                                آن یکی چشمانی تیز

                                                        یکی دریا رانتخاب کرد

                                                                          ویکی آسمان را

                 در این میان کرم کوچکی جلو امدوبه خدا گفت :

                           من چیز زیادی از این هستی  نمی خواهم

                                        نه چشمانی تیز نه نه جثه ای بزرگ

                                                 نه بالی ونه پایی نه آسمان ونه دریا

                                                   تنها کمی از خودت،تنها کمی از خودت را به من بده.

                                   وخدا کمی نور به اوداد

                                           نام او کرم شب تاب شد

                                                          خدا گفت:آن که نوری با خود دارد بزرگ است

              حتی اگر به قدر ذره ای باشد

                    توحالا همان خورشیدی که گاهی

                               زیر برگی کوچک پنهان میشوی

                    ورو به دیگران گفت :

                                    کاش می دانستید که

                             این کرم کوچک بهترین را خواست

                                    زیرا که از خدا جز خدا نباید خواست.

                                               هزارن سال است که او می تابد

                                                                  روی دامن هستی می تابد

وقتی ستاره ای نیست چراغ کرم شب تاب روشن است

وکسی نمیداند که این همان چراغی است

که روزی خدا

آن را به کرم کوچک بخشیده است